Wij zijn de vervolgde kerk

De vervolgde kerk. Bij veel christenen staat dit thema stevig op de kaart. We ondersteunen van harte de initiatieven van organisaties als Open Doors en bidden mee als we horen van een verdrietige situatie. We kunnen ons voorstellen dat het heel erg is om niet in vrijheid je geloof te kunnen beleven en verkondigen. De vervolgde kerk kan op ons rekenen.
Er zijn veel verschillen tussen vrije christenen en christenen die vervolgd worden, zowel sociaal als geografisch. Vrije christenen wonen voor het grootste gedeelte in het Westen. Ze zijn in veel gevallen blank en rijk en hebben behalve geloofsvrijheid veelal ook politieke vrijheid en leven in landen met een stabieler bestuur. Vervolgde christenen leven veelal in tweede- en derdewereldlanden, in politiek onstabiele en onvrije situaties en zijn vaak armer.

Eén kerk
De term ‘vervolgde kerk’ op zich drukt iets uit van de afstand die wij ervaren. Eigenlijk is er helemaal niet zoiets als ‘de vervolgde kerk’ en ‘de vrije kerk’. Er is maar één kerk en dit is een kerk die wordt vervolgd. Misschien merken wij in onze situatie weinig van die vervolging. Toch horen wij bij een kerk die onder druk staat.
Wij zijn zo gewend te denken in termen van aardse grenzen. We denken in nationaliteiten, sociale categorieën, politieke voorkeuren. Toch vraagt het toetreden tot het Koninkrijk van God dat ons wereldbeeld radicaal wordt veranderd. De kerk van Christus is een familie met zulke verschillende mensen, dat we er maar moeilijk aan kunnen wennen dat we echt bij elkaar horen. Opeens staan we dichterbij de straatarme Chinese boer dan bij de aardige buurman in onze nieuwbouwwijk. Het lijden van deze boer vanwege zijn geloof is ons lijden, want in Christus zijn we samengevoegd in Zijn kerk en in Zijn lichaam. Eigenlijk is het niet ‘De vervolgde kerk en wij’, maar: ‘Wij, de vervolgde kerk’.

Accepteren van vervolging
De vraag is: willen wij bij deze kerk horen? Willen we horen bij het lichaam van Christus, ook als dit veracht, vervolgd en in nood is? Willen we ons identificeren met een kerk die wereldwijd gezien niet populair of machtig is? Of voelen we ons alleen goed bij het christendom in het Westen? Vrij, geaccepteerd, hier en daar wat invloed op de maatschappij en politiek, gesetteld in stevige organisaties en mooie gebouwen.
Horen bij het lichaam van Christus betekent het accepteren van vervolging. We hoeven het niet te zoeken, niet te willen, of te verheerlijken. Samen met onze broeders en zusters volgen we echter een Heer die werd veracht. Zijn kerk ontloopt deze verachting niet.
We zijn één kerk en dragen elkaars lasten. Zoals je een zeer been wat ontlast met je goede been, zo proberen we hen die het meest onder druk staan te verlichten met onze gebeden en praktische steun. En als voor ons het examen van de vervolging komt, mogen we leren van de broeders en zussen die een klasje hoger zitten en ons hierin zijn voorgegaan.
Wij, de vervolgde kerk. Nu samen delend in het lijden van Christus en samen in afwachting van de tijd dat we delen mogen in Zijn heerlijkheid.

Bron: Kim ter Berghe – www.habakuk.nu (gelezen via het CIP, 22-11-2012)

Advertisements

Over De Eindtijdbode

Een 'roepende in de woestijn' die 'de bazuin blaast' om velen (via GRATIS Bijbelstudies) te tonen "de dingen die - volgens Gods plan - spoedig geschieden zullen". Volgens Openbaring 1 vers 1, 10 en 19.
Dit bericht werd geplaatst in Christenvervolging, Voor u gelezen en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s