De menselijke manier en Gods manier

In 2 Samuel 6, vinden we vermeld dat David een groot verlangen had om de ark Gods terug te brengen naar Jeruzalem. Het verlangen was goed; maar hij deed het niet op de manier zoals God het geboden had in Zijn wet. Het resultaat was een ongeluk en één van Davids getrouwe mannen stierf. God had de Filistijnen, die de ark veroverd hadden, gestraft met ziekte waardoor zij besloten om de ark terug te sturen naar Israël. Dus stuurden zij de ark terug op een ossenwagen. David had over dit voorval gehoord. Hij wist ook dat de wet van Mozes heel duidelijk stelde dat de ark enkel gedragen mocht worden door de Kehatieten, de zonen van Levi. David dacht echter dat die methode (van dragen) prima geschikt was voor korte afstanden. Omdat dit echter een lange reis was, besloot hij om de methode van de Filistijnen te gebruiken omdat die beter en logischer was. Dus zette hij de ark op een ossenwagen. De ossen gleden echter uit op de ruwe paden en de ark begon te schudden. Uzza strekte zich uit om te voorkomen dat de ark van de wagen zou vallen. God sloeg hem onmiddellijk voor zijn onbedachtzaamheid en hij stierf.
Wat Uzza deed, dat deed hij met een goed motief; maar het was nog steeds in strijd met Gods wet. Als we tegen het Woord van God in gaan, dan zullen we daar ook de consequenties van dragen, zelfs als onze motieven goed zijn. Het goede te doen, met het verkeerde motief is onacceptabel voor God. Maar het is net zo onacceptabel voor Hem als we iets verkeerds doen met het goede motief. Het doel heiligt nooit de middelen. We zien hier dat de bedoeling van Uzza goed was – namelijk, om te voorkomen dat de ark zou vallen. Uzza kende echter ook de wet van Mozes dat niemand de ark mocht aanraken. Zelfs de Kehatieten mochten de ark zelf niet aanraken. Zij moesten een doek over de ark heen leggen, voordat ze hem zouden dragen, zodat ze hem zelf niet aan zouden raken (Numeri 4:15). God had duidelijk aangegeven dat de straf voor een ieder die de ark zou aanraken de dood zou zijn.
We kunnen met deze vraag te maken krijgen, als we besluiten om te gaan evangeliseren. Hoe zullen we het doen, op Gods manier of op onze eigen manier? Zullen we de manieren van de multinationals imiteren als we Gods werk gaan doen?
Vandaag de dag zeggen vele Christenen dat ze geld nodig hebben om te kunnen evangeliseren. Is het geld waarvan je afhankelijk bent of is het de Heilige Geest? Wat je zou moeten zeggen is: “We hebben de kracht van de Heilige Geest nodig om te evangeliseren”. Als je de kracht van de Heilige Geest hebt, dan maakt het niet uit of je geld hebt of niet, het werk van God zal gedaan worden. Alleen de wereldse corporaties en organisaties hebben geld nodig om te overleven. Als kerken en gemeenten ook op een punt komen waarop ze zeggen “Alleen met geld kunnen we verder komen”, dan moeten we concluderen dat ze afgegleden zijn naar het niveau van deze wereldse organisaties. In het boek Handelingen wordt nergens melding gemaakt over geld in relatie tot evangelisatie of het werk van God. Zo nu en dan werd er gecollecteerd voor de arme gelovigen, maar nooit om de apostelen te betalen! Ze baden nooit tot God om meer en meer geld, zoals zoveel mensen doen vandaag. Ze baden om de kracht van de Heilige Geest. De methodes van de wereld (de ossenwagens) hebben de methodes van God vervangen vandaag de dag. Dat is de reden waarom er geestelijke dood is. We moeten hier begrijpen wat God tot ons probeert te zeggen hier.
Later bracht David de ark Jeruzalem binnen op de correcte manier – op de schouders van de Levieten. Hij was deze keer zo vol van blijdschap dat hij voor de Heer danste uit al zijn macht en kracht (Samuel 6:14). Dat was de manier waarop ze hun aanbidding en lofprijzing aan God uitten. Ze gebruikten muziekinstrumenten, klapten met hun handen, riepen en dansten. David was een aanbidder. Maar toen hij de stad naderde, zag zijn vrouw Mikal (de dochter van Saul) hem dansen en was erg geschokt (vers 16). Ze verachtte hem in haar hart. Ze verachtte een gezalfde dienstknecht van God die in aanbidding was op een manier die zij niet kon waarderen. Er kunnen mensen zijn, die God vandaag aanbidden op een manier die jij niet kunt waarderen. Je hoeft hen niet na te doen, maar je hoeft ze ook niet te minachten. Mikal hoefde niet te gaan dansen zoals David deed, maar ze mocht haar man niet minachten. Laten we ons niet verbeelden dat de manier waarop wij aanbidden de juiste is.
Bijna elke Christelijke groep is van mening dat alleen hun manier van aanbidden de juiste is, en ze eisen dat iedereen het op hun manier doet. In de zondagse aanbiddingsdienst van sommige Christelijke groepen, zit iedereen stil alsof het een uitvaartdienst betreft. Dat is niet aantrekkelijk voor mij, omdat een aanbiddingsdienst niet op een uitvaartdienst kan lijken. Er is een tijd van vreugde, omdat we het feit vieren dat het kruis leeg is, dat Jezus het graf overwon en opgestaan is uit de dood. Deze mensen gedragen zich echter alsof Jezus nog steeds dood is! Maar dan zijn er ook nog Christenen die extreem doorslaan de andere kant op. Zijn voelen dat de Heilige Geest alleen aanwezig is als er een bepaald geluidsniveau bereikt wordt – en dus roepen ze met luide stem hun emoties op, om “de Heilige Geest in hun midden te brengen”. Dit is ook een misleiding. De Heilige Geest[1] komt niet als het geluidniveau omhoog gaat door een versterker. Ik zou willen dat het zo eenvoudig was, maar dat is niet zo. Je moet een zuiver geweten hebben.
Ik wil geen enkele van deze groepen minachten. Maar ik wil ook geen van beide imiteren. Ik ben vrij om de Heer te aanbidden op mijn eigen manier. Kijk niet minachtend neer op de manier waarop een ander de Heer aanbid en verbeeld jezelf niet dat jouw manier de juiste manier van aanbidden is. Geef anderen de vrijheid. God kijkt naar het hart en niet naar de uiterlijke expressie daarvan.
Bron: Zac Poonen, HET WOORD VOOR DE WEEK, Augustus 2012 (1)
Vertaling: Michel de Ruijter

NOOT A. Klein:
[1] Zie eventueel onze studies:
De Gever en Zijn Gaven”,
De natuurlijke mens en de Heilige Geest
en/of
De werkingen van de Geest in de eindtijd”.

Advertisements

Over De Eindtijdbode

Een 'roepende in de woestijn' die 'de bazuin blaast' om velen (via GRATIS Bijbelstudies) te tonen "de dingen die - volgens Gods plan - spoedig geschieden zullen". Volgens Openbaring 1 vers 1, 10 en 19.
Dit bericht werd geplaatst in Evangelisatie, Gehoorzaamheid aan God, Heiliging, Voor u gelezen, Werkingen van Gods Geest en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s